Kunst…
Wat betekent kunst voor mij?
Als galeriehoudster – of gallerista – zie ik hoe kunst mensen uitnodigt om te kijken, te voelen, stil te worden en te genieten. Soms roept een werk vragen op: Waarom raakt dit me zo? Waar komt dit gevoel vandaan? Zonder woorden opent kunst deuren naar diepere lagen van onszelf.
Wanneer ik terugkijk op de afgelopen twintig jaar, besef ik dat kunst en creëren voor mij veel meer is geweest dan een passie. Ze is een anker geweest, een toevlucht, soms zelfs een reddingsboei.
Verdriet en verlies vonden hun weg naar het doek. Vooral in het vrije, abstracte schilderen kon ik emoties toelaten waarvoor ik nog geen woorden had. Vaak begreep ik pas veel later wat zich werkelijk had afgespeeld in mijn binnenwereld.
Gevoelens van onmacht en verwarring kregen kleur, vorm en beweging. Door te creëren kon ik ze langzaam, ook al was het soms maar voor even, loslaten, alsof iedere penseelstreek een beetje ruimte maakte voor licht.
En dan waren er de schilderijen van meisjes en bloemen. Werken die ik af en toe eenvoudigweg móést maken. Ze zijn de stem van het blije meisje dat nog altijd in mij leeft. Een ode aan verwondering, zachtheid en de schoonheid die, ondanks alles, altijd aanwezig blijft.
Iedereen bewandelt zijn eigen weg door het leven, met zijn eigen vreugde, verlies en uitdagingen. Ik voel me dan ook diep dankbaar dat ik mijn gevoelens mag en kan omzetten in beelden. Dat creëren voor mij een manier is geworden om te helen, te groeien en opnieuw verbinding te maken.
En als mijn werk onderweg ook maar een klein beetje troost, connectie, herkenning of geluk mag brengen aan een ander, dan is dat misschien wel het mooiste geschenk dat kunst kan geven.
Lieve groet,
Katja
Soft, 100x100
